dit is onze zorg!

“Ik lig uren in mijn eigen stront “

dit is onze zorg!

Door: Irma Neijman, 20 mei 2015

Ik weet niet goed hoe ik dit stukje moet beginnen, sterker nog, ik weet nog niet eens wat ik nog wil gaan tikken. Sinds gisteren ben ik zo geraakt door een paar woorden van een voor mij volledige vreemde, dat het enige wat ik wel weet, is dat niets doen geen optie is…

Gisteren scrolde ik op de automatische piloot door de berichten van mijn Facebook-vrienden heen. Standaard berichten over hoeveel kilometer de een heeft hardgelopen en wat de ander heeft gegeten, verteer je visueel vlot en als “facebookvriendenwaardig” deelde ik de nodige likes uit. In de riedel nietszeggende boodschappen zag ik een stukje tekst, wat me direct met scrollen deed stoppen. Niet meer dan een paar regels met een foto van een jonge vent, maar de tekst raakte me onverwacht pijnlijk hard. Direct voelde ik een mix van ontsteltenis, schaamte en onbegrip.

Ronnie Möller

Ronnie Möller

Ik las het bericht een aantal malen, voordat de waarheid van dit bericht serieus binnenkwam. En binnen kwam het. Vragen tergden mijn brein en schreeuwden om antwoorden. Vragen als, “Hoe is dit mogelijk? Dit kan toch niet waar zijn? Dit mag toch niet waar zijn, niet in Nederland?”. Antwoorden bleven uit en er was niets wat ik kon bedenken dat rechtvaardigde wat ik las. Ronnie Möller is de jonge vent, die het bericht had geschreven. Een jonge vent met een innemende, leuke kop en een levenslustige uitstraling… in een rolstoel. Een ooit volledig gezonde kerel, getroffen door de verwoestende ziekte A.L.S.

In een verpleegtehuis

In zijn oneerlijke strijd, was Ronnie vanwege een behandeling in een verpleegtehuis beland. Niets om je in Nederland nu echt zorgen over te maken. Althans, dat dacht ik. Noem het naïef, noem het dom, maar ik dacht dat de gezondheidszorg in Nederland goed was. Natuurlijk… het kan altijd beter, maar in mijn hoofd leefde nog het idee dat we minimaal normale basiszorg kregen. Tot het bericht van Ronnie mijn waarheid verving voor de realiteit. Een realiteit, die al het menswaardige overschrijdt en een waarheid die ik niet WIL en niet KAN accepteren!

Er was geen tijd

Een jonge vent, geteisterd door een fatale ziekte, strijdend voor een stukje leven en gevangen in bed. Geen rolstoel, want er was geen tijd. Geen spraakcomputer, want er was geen tijd. Geen tv kijken, want er was geen tijd. Geen verzorging tot dik in de middag, want er was geen tijd. Volledig aan zijn lot overgelaten en de laatste zin snijdt door mijn ziel… liggend in zijn eigen ontlasting, want voor verschonen was geen tijd. Mensonterend en er is geen excuus wat dit kan rechtvaardigen.

Deel dit bericht!

Uiteraard realiseer ik me dat ik daar alleen niets aan kan veranderen, kon ik dat maar. Maar dit bericht en dus het lot van deze dappere jonge man negeren, kan en wil de mens in mij niet. Hopelijk kunnen we met zijn allen zorgen dat er aandacht komt voor Ronnie en voor de situatie waarin mensen als Ronnie noodgedwongen klem zitten. Ik vraag het niet vaak maar nu wel: deel dit bericht alstublieft!

Lieve Ronnie, sterkte met je strijd en bedankt voor de waarheid.

Origineel: http://ohjajoh.nl/ik-lig-uren-in-mijn-eigen-stront-dit-is-onze-zorg/

Ronnie Möller schrijft 23 mei 2015 op facebook:
 
Op eigen initiatief en tegen medisch advies in heb ik besloten om vandaag uit het verpleeghuis te vertrekken. . . Ik ga zo lekker naar huis! Een risico wat ik graag neem!

 

 

Reageren is niet mogelijk