Ouderen kwijnen ongemerkt weg

Mix van ontmoetingsruimtes nodig

”Thuis wonen lukt, maar een behoorlijk deel van de cliënten kwijnt wel weg.” Aldus een recente studie van het Sociaal en Cultureel Planbureau. De dreigende sluiting van De Deel, zie vorige artikel, staat niet op zichzelf, maar is deel van een breder maatschappelijk probleem: ouderen die te lang ongezien blijven en ongemerkt vereenzamen. Door meer gelegenheid tot ‘ontmoeting’ met bekenden te bieden, kan voor meer bezigheid en gezelligheid gezorgd en eenzaamheid voorkomen worden.

Grijze Borrel

Exploitatie

Er zijn in Leusden veel zaaltjes voor een dagdeel te huur in en nabij de winkelcentra Biezenkamp en Hamershof. Dat zijn dus geen eigen ‘huiskamers’ waar men met elkaar bezigheid en gezelligheid kan vinden. Wel zijn er buurtorganisaties, die voor buurtbewoners sociale activiteiten organiseren. Buurkracht Alandsbeek kan buiten schooltijd gebruik maken van ruimtes in het nieuwe schoolcomplex Atria. Buurtorganisatie DAVA in Achterveld kan twee ochtenden per week zo lang terecht in de barruimte van de Moespot. In Antares organiseert LeusdenZeT elke week een vaste koffieochtend en een brei- en haakclub in Café Maxima’s. Maar niet elke buurt heeft al zo’n buurtorganisatie. En de exploitatiekosten moeten wel in evenwicht zijn met de inkomsten uit activiteiten. Om dezelfde reden kan een huiskamer met een beperkt aanbod van activiteiten voor een kleine doelgroep, zoals mindervalide ouderen, niet voortdurend in gebruik zijn. Of het moet gaan om een eenvoudige, goedkope ruimte. Een royalere ruimte is alleen exploitabel als deze door een veel bredere doelgroep gebruikt wordt, dus met verschillende activiteiten, zoals kinderopvang, huiswerktoezicht, samen eten, vergaderen, biljarten, etc. Maar voelen mindervalide ouderen zich daar wel thuis en is het wel op loopafstand is voor wie geen eigen vervoer heeft?
Er zijn daarom per doelgroep verschillende typen ontmoetingsruimte nodig, verspreid over het dorp.

Drie typen ruimtes

In elke buurt moet gezocht worden naar een eenvoudig onderkomen, op loopafstand voor de ouderen onder ons. Een woonkamer, een wooncontainer, de benedenverdieping van een huurwoning, etc. Simpel, laagdrempelig, vertrouwd en gerund door vrijwilligers. Daarnaast per ‘dorp’ (Zuid, Centrum en Achterveld) een groter en ‘multifunctioneel’ centrum. Grootschaliger, maar onpersoonlijker, voor uiteenlopende gebruikers, met een betaalde coördinator/beheerder/exploitant. Een locatie ook waar regelmatig een wijkverpleegkundige en ouderenadviseur langs komen. Tenslotte zouden verspreid over het dorp in bestaande gebouwen enkele onderkomens voor verenigingen, huiswerktoezicht, biljarten, etc. gerealiseerd dienen te worden.

‘De Samenleving Voorop’ is een mooie slogan, maar mag je de oplossing van zo’n maatschappelijk probleem wel aan de samenleving overlaten?

Reageren is niet mogelijk